Er is een bos. In dit bos wonen katten, vogels, muizen, vossen en een verdacht uitziende wasbeer met een zwaard. Ze zijn in oorlog. Geen beleefde, schaakachtige oorlog van manoeuvres en tegenzetten, maar het lelijke soort, het soort waarbij bevoorradingslijnen zwaarder wegen dan heldhaftigheid, waarbij een volksopstand maanden van zorgvuldig opgebouwd imperium ongedaan kan maken, en waarbij de wasbeer je kruisboog heeft gejat terwijl je ruzie stond te maken met de vogels.

Het Sultanaat van Naqala heeft een nieuwe heerser nodig, en de selectiemethode is, zoals dat gaat met dit soort dingen, ronduit ondemocratisch. Je wordt niet gekozen. Je erft niets. Je schuift gekleurde houten poppetjes over een raster van woestijntegels totdat je meer punten hebt verzameld dan iedereen aan tafel, waarna je wordt uitgeroepen tot Groot Sultan. Een titel die prachtig klinkt, tot je beseft dat je hem hebt verdiend door heel goed te zijn in het oppakken en neerleggen van meeples.

Ergens in de tweede eeuw van het moderne bordspeltijdperk zette een Zweedse scheikundige met een doctoraat en een familie vol enthousiaste playtesters zich neer met een vraag: wat als het bewoonbaar maken van een hele planeet, in de kern, een boekhoudkundig probleem was?

Er is een moment in elk potje Wonderland’s War (meestal ergens in de tweede ronde, meestal als je te veel aanhangers hebt ingezet in een regio die je niet kunt winnen en te weinig in een regio die je móét winnen) waarop je in je zak grijpt, de fiches onder je vingers voelt verschuiven, en met absolute helderheid beseft dat wat je er nu uittrekt de komende vijftien minuten van je avond zal bepalen.

Luthier is een strategisch worker placement spel in de wereld van de klassieke muziek, waarin spelers instrumenten bouwen, beschermheren aantrekken en optreden om prestige te verdienen. Met een uniek systeem van verborgen biedingen dat de volgorde van acties bepaalt, verschillende strategische routes en een sterk thema biedt het een rijke en belonende ervaring voor spelers die houden van complexe spellen met veel keuzes.

Er bestaat een bepaald soort bordspel dat zich verzet tegen aanbeveling. Niet omdat het slecht is, maar omdat het goed is op manieren die vreselijk klinken zodra je ze hardop uitspreekt. “Je gooit twee dobbelstenen en legt zeshoekige tegels op een persoonlijk landgoedbord om overwinningspunten te scoren via meerdere overlappende mechanismen.” Je kunt in real time het licht in iemands ogen zien doven.

In Forestry draait alles om bomen en hout. Je kruipt daarbij in de huid van een bosbeheerder. Aan jou de taak contracten te vervullen, maar zorg wel dat je daarbij het ecosysteem in balans houdt.

Unmatched: Bruce Lee vs Muhammad Ali is het antwoord van Restoration Games op een vraag die de natuurkunde weigerde op te lossen. Het is geen simulatie. Het is een kaartgedreven schermutselingsspel van twintig minuten in een abstracte arena, en het is goed om het ook zo te zien.

Er is een bepaald soort lef voor nodig om een spel opnieuw te lanceren dat al tien campagnes, duizenden kaarten en een community heeft die de timing chart uit het hoofd kent zoals monniken hun geschriften…