dnup review

Asmodee | 2–5 spelers | 8+ | 20 minuten

De opvolger van Scout heet Dnup.

Waarom? Omdat in dit kaartspel, net als bij Scout, de kaarten twee waardes hebben. De bovenkant en de onderkant kennen allebei een andere waarde. Draai je de kaart om, dan verandert hij dus. Down = up, downup, dnup dus.

Ik zei het al, de maker van Scout heeft dus weer hetzelfde trucje uitgehaald. In je beurt speel je een bepaalde set. Een set is een aantal kaarten met dezelfde waarde (de bovenkant dus). Iedere andere speler die na jou aan de beurt is doet hetzelfde. Diegene mag alleen een set spelen als het een verschillend aantal kaarten betreft of als de waarde van hetzelfde aantal kaarten hoger is.

Als dat laatste gebeurt, dan gaat de set die al op tafel ligt van de eerdere beurt weer terug naar de eigenaar op hand. Maar dat niet alleen, ook worden de kaarten dan weer terug omgedraaid. Dit biedt kansen. Zo kun je namelijk een zwakke set spelen, hopen dat een andere speler hem weer terug in je hand dwingt om vervolgens de kaarten omgedraaid weer op een plaats te zetten wat een veel sterkere set vrijspeelt.

Het doel is namelijk om zo snel mogelijk alle kaarten uit je hand weg te spelen. Ben je weer aan de beurt en ligt je gespeelde set nog voor je neus, dan leg je deze af en verdwijnen ze uit het spel. Als dit maar vaak genoeg lukt is je hand vanzelf weer leeg.

Maar dit is niet het enige wat je kan doen in je beurt. Je kan een kaart ook toevoegen aan een set die al op tafel ligt. Als je dit doet heb je ook rekening te houden met eventuele andere sets. Stel er ligt een set van twee drieën, dan mag je daar geen extra drie aan toevoegen als er ook al een set van drie zessen op tafel ligt.

Zoals gezegd worden de kaarten omgedraaid (op zijn kop dus) als degene die ze plaatste ze weer op hand moet nemen. Je kan er in dit spel ook voor kiezen om vrijwillig kaarten aan je hand toe te voegen. Dat doe je door alle gespeelde kaarten van een speler te nemen in je beurt. Dat is namelijk het derde type actie die je kan doen. Ook hier geldt weer: de kaarten moet je weer omdraaien voordat je ze op hand neemt. Wellicht kon je deze kaart(en) nét goed gebruiken voor een knaller van een reeks.

De vierde en laatste actie is simpelweg alle kaarten in je hand omdraaien. Deze regel bevalt me het minst goed, omdat ik liever zou zien dat je mag kiezen welke en hoeveel kaarten je in je hand omdraait. Je kan namelijk niet passen, dus als geen van de eerdere acties een mogelijkheid is moet je alles omdraaien.  

Dat brengt me ook bij het algemene gevoel wat ik bij het spel heb. Vooraf was ik namelijk dolenthousiast. Scout, misschien wel het beste kaartspel dat er is, maar dan met wat extra controle en manipulatie. Dat bleek wat veel gevraagd. Het is een lekker toegankelijk spelletje, maar het draaien van de kaarten om andere sets te maken komt gewoon net niet uit de verf. Er is veel te weinig controle om dit op te zetten. Dat zit hem zowel in de variatie in de kaarten als het spelen van combinaties van andere spelers. Maar als dit niet is wat je per se zoekt in dit spel, dan is het mogelijk alsnog een leuk en vlot kaartspel voor je.