Stringamajig

Vergeet potlood en papier. Bij Stringamajig teken je met een touwtje. Je legt het op tafel, buigt het in vorm en brengt het tot leven, terwijl de rest van de groep probeert te raden wat je uitbeeldt. Een gitaar tokkelen, de tentakels van een inktvis laten bewegen of de rotor van een helikopter laten draaien: alles mag, zolang je geen geluid maakt en een stukje touw de tafel blijft raken. Elke speler krijgt zestig seconden. Je pakt een kaart, kiest een woord en gaat los. Iedereen roept door elkaar wat het volgens hen is. Raadt iemand het goed, dan schuif je meteen door naar het volgende woord. Zo probeer je in korte tijd zo veel mogelijk woorden erdoor te krijgen. Voor elk woord dat goed geraden wordt krijg je een punt, en wie het antwoord roept scoort er ook een. Er zitten pittige uitdagingskaarten in die dubbel tellen. Teken samen met een medespeler in de lucht, doe het met je ogen dicht of pas op voor het verboden woord dat je juist een kaart kan kosten. Met vier tot tien spelers en potjes van zo'n twintig minuten is Stringamajig precies het spel dat je erbij pakt als de tafel om lachen vraagt.